Triodos Bank gebruikt cookies om haar websites gebruiksvriendelijker te maken. Bekijk welke cookies we gebruiken in ons Privacy- en cookie statement.

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Sluiten

interview

I-did maakt vergeten materiaal populair met hulp van mensen uit de bijstand

"70% van de mensen vindt na ons traject een baan"

"70% van de mensen vindt na ons traject een baan"

Wat gebeurt er eigenlijk met gebruikte bedrijfskleding? Die wordt meestal gerecycled tot vilt voor isolatiemateriaal in auto’s, poetslappen of verhuisdekens. Het bedrijf i-did bedacht dat je ook heel mooie artikelen kunt maken van oude KLM-uniformen of ziekenhuiskleding. Deze vilten producten worden gemaakt door mensen die lang in de bijstand zaten.

In het Utrechtse naaiatelier van i-did staan tientallen verschillende naaimachines opgesteld in een industrieel pand boven het fietsendepot van de gemeente. Het is een kleurrijke, open ruimte met voornamelijk bureaus met klassieke naaimachines. Overal zijn producten te zien die i-did produceert. Aan de wand hangt akoestische wandbekleding, er staat een groot rek met vilten hakschoenen en overal staan tassen en andere accessoires zoals portemonnees opgesteld.

Vinden van talent

In dit atelier van i-did krijgen mensen die al langer in de bijstand zitten de kans weer aan de slag te gaan en tegelijkertijd worden ze begeleid de stap te maken naar een reguliere baan. “Het gaat er niet zozeer om dat de mensen die bij ons komen affiniteit met dit vak hebben. Wij maken het verschil door mensen te laten ervaren dat werken leuk kan zijn. Daarnaast krijgen ze begeleiding met het vinden van hun talent en hoe ze dit verder kunnen ontwikkelen”, zegt Mireille Geijsen, oprichter van het bedrijf. “70 procent van alle deelnemers vindt na het traject bij ons een betaalde baan.”

“Wij maken het verschil door mensen te laten ervaren dat werken leuk kan zijn”

Mireille Geijsen

Productie-assistent Hafida (44) is een uitzondering omdat ze bij i-did kon blijven werken na haar opleidingstraject. Ze zit achter haar naaimachine en repareert ‘flip fancy’s’; telefoonhoesjes waar je ook pasjes in kunt bewaren. Iedere kleur heeft zijn eigen verhaal. De groene hoesjes zijn bijvoorbeeld gemaakt van oude uniformen van de landmacht. En de blauwe hoesjes zijn gemaakt van oude bedrijfskleding van stewards en stewardessen van de KLM. Hafida repareert de hoesjes. “Ik herstel de foutjes van de mensen die hier in opleiding zijn.”

Mireille Geijsen van i-did

Mireille Geijsen

Project c.v.
i-did

I-did werd in 2009 opgericht in Utrecht. Oprichter en ontwerper Mireille Geijsen wilde iets doen aan de wegwerpcultuur in de mode-industrie. “Elk jaar wordt er nog 240 miljoen kilo aan textiel weggegooid. In Nederland alleen!” I-did maakt nieuwe producten van vilt. Dat vilt werd gemaakt van afgedankt of kapot textiel. Denk aan portemonnees, tassen, etuis, maar ook akoestische wandbekleding. In de ateliers in Den Haag en Utrecht werken mensen die al langere tijd in de bijstand zaten en bij i-did coaching en werkervaring opdoen om zo de kans op een vervolgbaan te vergroten.

Zo begon ze zelf ook. “Ik ben in 1998 uit Marokko naar Nederland gekomen en heb lang geen werk gehad. In het begin sprak ik de taal niet goed en kreeg ik kinderen. Toen mijn kinderen wat groter waren wilde ik mijn taallessen weer oppakken maar ik moest alles zelf betalen. Dat kon ik niet. Gelukkig kreeg ik toen een kans bij i-did. Ik leerde hier veel over het vak, maar ook over hoe ik met collega’s om moet gaan. Inmiddels help ik hier zelf nieuwe mensen mee en geef ik twee dagen les. De mensen zijn tevreden met mij en dat geeft me een goed gevoel.”

Moeilijker dan inpakwerk

Ramzia (56) is een van de leerlingen die les krijgt van Hafida. Ze zit nog even niet achter een naaimachine. “Ik begin er vertrouwd mee te raken, maar het liefst werk ik met mijn handen. De machines zijn best eng”, zegt ze terwijl ze labels vastmaakt aan telefoonhoesjes. “Eigenlijk wilde ik graag een rustig inpakbaantje. Omdat ik een ziekte heb aan mijn voeten, moet ik namelijk zittend werk doen. Maar er was geen inpakbaantje en de gemeente stuurde me naar i-did. Iets moeilijker dan ik voor ogen had, maar toch ben ik blij. Ik word geaccepteerd zoals ik ben en ik kan hier aan mijn ontwikkeling werken.”

2 mannen aan het werk op een naaimachine bij i-did

Aan het werk bij i-did.

En zo werken Ramzia en Hafida mee aan het populair maken van vilt. Geijsen: “Dat was onze bedoeling. Kleding wordt vaak gerecycled tot vilt en deze stof verdwijnt dan vaak in bijvoorbeeld autokleding. Wij zagen dit als kans maar ook een stukje bewustwording. “Vilt is een laag gewaardeerd product, terwijl het kostbaar materiaal is. Wij laten zien dat hier mooie producten van gemaakt kunnen waar je het vilt echt laat zien. Zo geven we vilt een podium.”

Laptoptassen voor Nuon

De producten die je in de webshop ziet zijn nog maar een klein deel van wat i-did maakt. Veel opdrachten waar ze met hun ateliers aan werken zijn voor grote bedrijven. “We maakten bijvoorbeeld laptoptassen voor medewerkers van Nuon. Helemaal gemaakt van hun eigen oude bedrijfskleding. En ook we hebben grote opdrachten voor IKEA. We maken nieuwe producten van textiel dat zij niet meer verkopen.”

“70 procent van alle deelnemers vindt na het traject bij ons een betaalde baan”

Mireille Geijsen

Voor mensen als Hafida en Ramzia moet ze voortdurend blijven praten met de gemeente. “In Utrecht zijn de medewerkers in opleiding maar een half jaar hier. Dat is kort en willen we graag langer doen. Waarschijnlijk is dit binnenkort wel mogelijk. Omdat we een commercieel bedrijf zijn, kunnen we de opleidingskosten van mensen betalen. Maar omdat het mensen zijn die vaak lange tijd niet gewerkt hebben, kost het tijd iemand productief te maken. Die improductieve uren die er bij zitten, krijgen we niet betaald en dit zou in loondienst aangevuld kunnen worden met loonkostensubsidie. In Den Haag werkt het al zo.”

Een van de tassen van vilt van i-did

Een van de tassen van vilt van i-did.

De toekomst blijft dus spannend, maar er is veel ambitie. “Als het goed is gaan we snel een eigen fabriek openen waar we zelf textiel kunnen vervezelen en vilt produceren. En wie weet kunnen we in de toekomst meer dan alleen vilt maken”, geeft Geijsen aan. “Want er kan nog zoveel meer gerecycled worden. We zouden dan onze eigen fabriek willen hebben om nieuwe materialen zelf te produceren.”

Nieuwsgierig naar i-did?
Ontvang nu 20% KORTING IN DE WEBSHOP

Ga naar shop.i-did.nl
> Kies in de webshop het product/de producten die je wilt bestellen en voeg die toe aan je winkelmandje
> Bij het afrekenen voer je ‘kleurvangeld’ in als kortingscode

De actie is geldig tot 1 oktober 2019.

Tekst: Joset van der Hoeven
Fotografie: Vera Claessen

Wat vind je van "I-did maakt vergeten materiaal populair met hulp van mensen uit de bijstand"?

Laat een reactie achter

Vul uw naam in

+ Toon alle 12 reacties

Tilly 2 weken geleden

Een geweldig initiatief

Coba Rozema 3 weken geleden

Fantastisch, ik eerk al jaren in een Wereldwinkel, u zult begrijpen dat ik voor hergebruik duurzaamheid en eerlijke handel ben. Uw artikel stuur ik ook even door naar onze inkopers.

P. Str 3 weken geleden

blij met zulke initiatieven

Marga van den Boom 3 weken geleden

Goed project hoor recyclen van uniformen. Maar waarom dan weer de stereotype hokjesopmerking dat mensen die in de bijstand zitten moeten “ontdekken dat werken leuk kan zijn”. Het is gewoon een feit dat veel mensen jaren keihard naar hun zin gewerkt hebben geen baan kunnen vinden juist door projecten van gemeente.

Reactie op Marga van den Boom
Arie 3 weken geleden

Precies. Daarbij vraag ik me af of de “werknemers” wel minimaal het wettelijk minimum loon krijgen. Bij dit soort projecten vanuit de lokale overheid is het meestal werken voor je uitkering onder het mom van “proefplaatsing”

Jeanne 4 weken geleden

Goed project. Maar wel ongelukkig dat als je nu naar hun webshop gaat er een dikke gele boodschap staat met daarop dat ze gesloten zijn van 27 juli tot 11 augustus. Impulsief even een tas bestellen is er dus niet bij.

Lies 4 weken geleden

Heel goed idee voor deze aandacht voor mensen en materiaal waar anderen ook profijt aan hebben. In Nijmegen (mijn woonplaats) heb je Atelier Meer, waar op dit moment 8 mensen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt werken. Zij worden begeleid door Mireille Ligterink (eigenaar van het bedrijf) en Henny Bomert, beide professionele beroepskrachten. Hier worden tassen en andere dingen gemaakt van ‘banners. ‘Die reclamedoeken. Ik heb hier een tas op maat laten maken voor mijn boekbindspullen.

Johke Heerkens Thijssen 1 maand geleden

Goede actie!

Leo Huijsen 1 maand geleden

Wat een geweldig project! Veel succes en werkplezier.

Riet 1 maand geleden

Wat een mooi project! ik hoop dat jullie het uit kunnen breiden naar meer plaatsen.

Rob Nieborg 1 maand geleden

Eigen fanriek ? Laroche, Balkan of Margassa kopen 800k zonder alle andere extra’s. Sorteren van post-consumer voor het vervezelen is essentieel om bruikbaar materiaal te produceren. Met de hand sorteren of professioneel met Textile Sorting unit. Is dit ooit rendabel te maken of blijft subsidie noodzakelijlk.
Sorry een kritische mogelijk niet gewenste noot.

A.M.M. Mulder 1 maand geleden

Goed project alle lof!


+ Toon alle 12 reacties