Triodos Bank gebruikt cookies om haar websites gebruiksvriendelijker te maken. Bekijk welke cookies we gebruiken in ons Privacy- en cookie statement.

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Sluiten

Nieuws

Landschapsbeheer begint van onderop

Het belang van een goede bodem in Groningen

Het belang van een goede bodem in Groningen

Groningers houden erg van hun landschap, natuur en monumenten – misschien nog wel meer na de aardbevingen die het gevolg zijn van gaswinning. Dit vertelt Marco Glastra van Het Groninger Landschap.

Groningers mogen een nuchtere reputatie hebben, maar het eigen landschap laat hun harten sneller kloppen. Het is nauwelijks nodig om hen enthousiast te maken over hun leefomgeving, vertelt Marco Glastra. Hij stelt dat de kwaliteit van het ruime en rustige Groningse landschap heel hoog is en dat dit wordt gewaardeerd. “De mooie omgeving is voor Groningers een reden om hier graag te willen wonen. De betrokkenheid bij de omgeving is groter dan in de Randstad, waar het landschap vooral iets is om in je vrije tijd met je hond te wandelen”, gelooft de directeur van Het Groninger Landschap die eerder bij Het Utrechts Landschap werkte. “Het weidse landschap is onderdeel van de identiteit. Als muzikant Ede Staal het Groninger land bezingt, dan krijgen Groningers tranen in de ogen.”

“Wij bewerken de bodem niet en gebruiken geen kunstmest en bestrijdingsmiddelen. Dit leidt tot rijkere grond met meer biodiversiteit.”

Marco Glastra

 

Het Groninger Landschap draagt bij aan het goede gevoel van Groningers door het beschermen van natuurgebied (8.000 hectare in eigendom), landschap en cultureel erfgoed (30 monumenten in eigendom). “Dat doen we nu al 80 jaar. Onze filosofie is gebouwen en gebieden in eigendom te verwerven. Dat is op lange termijn de beste vorm van beschermen. Wij verkopen niet en proberen onze eigendommen in goede staat te houden en open te stellen.” Marco Glastra vindt het gebied rond het Zuidlaardermeer ten zuiden van Groningen een mooi voorbeeld van wat die bescherming oplevert. “Daar zie je steeds meer zeldzame soorten verschijnen, zoals bevers, kemphanen en zelfs sternen. De witwang- en de witvleugelstern hadden er 100 jaar niet gebroed, maar zijn weer teruggekeerd.”

Marco Glastra is directeur van Het Groninger Landschap.

Marco Glastra is directeur van Het Groninger Landschap.

Het Groninger Landschap
Project CV

Het Groninger Landschap beschermt, behoudt en beheert een belangrijk deel van de Groningse natuur en Gronings historisch erfgoed. Zij maakt zich sterk om de identiteit van het landschap te bewaren.

Aardbevingen

Dat het landschap in Groningen leeft, lijdt dus geen twijfel. Maar geldt hetzelfde voor wat erónder zit? Volgens Glastra wel, zeker als het gaat over de ondergrond. “In Groningen ervaren we de desastreuze gevolgen van gaswinning. De aardbevingen die hierdoor worden veroorzaakt, hebben forse schade tot gevolg. Dat merken wij ook. Enkele van onze monumenten zijn beschadigd, gelukkig niet onherstelbaar overigens. Omdat de Groningers de gevolgen van onze verslaving aan fossiele brandstoffen aan den lijve ondervinden, is het draagvlak voor verduurzaming van energie enorm.”

Glastra zou het fijn vinden als ook het besef van het belang van bodemkwaliteit in Groningen verder toeneemt. “Met het agrarisch land, driekwart van Nederland, gaat het dramatisch slecht. Agrarische gebieden worden zeer intensief bewerkt. Daardoor ontwateren gebieden, waardoor CO2 ontsnapt. En vanwege het veelvuldig maaien hebben weidevogels geen kans om jongen groot te brengen. Het gebruik is zo intensief geworden dat de natuur nauwelijks ruimte krijgt en de biodiversiteit afneemt. De grutto, de veldleeuwerik en de tureluur verdwijnen bijvoorbeeld van het boerenland.” Het Groninger Landschap biedt tegenwicht tegen het intensieve gebruik. De organisatie laat de bodem in zijn eigen gebieden zo veel mogelijk met rust, vertelt Glastra. “Wij bewerken de bodem niet en gebruiken geen kunstmest en  bestrijdingsmiddelen. Dit leidt tot rijkere grond met meer biodiversiteit.”

groninger-landschap-beeld-320

Ruige stalmest

Om draagvlak te creëren voor minder intensief beheer, zoekt Het Groninger Landschap de samenwerking met boeren. De stichting doet dit onder meer in het Reitdiepgebied tussen de stad Groningen en het Lauwersmeer. Het beheer van het
natuurgebied van Het Groninger Landschap wordt daar door boeren gedaan, vertelt Glastra. “Dit gebeurt onder onze voorwaarden, dus geen bestrijdingsmiddelen en kunstmest, maar ruige stalmest. En we werken zo veel mogelijk met biologische boeren die terughoudend zijn met medicijnen, zoals antibiotica. Die manier van bewerken levert een rijke wei op, waar grutto’s op afkomen.” De productie, en daarmee de economische waarde, wordt wel veel lager (een factor tien, red.) als boerenland natuur wordt, vertelt Glastra. “We waarderen gronden dan economisch af, maar voegen wel maatschappelijke waarde toe. Om de economische waarde weer te verhogen, ontplooien we initiatieven, zoals het verkopen van vlees van blaarkoprunderen die in de kwelders grazen. Ook dit gebeurt samen met boeren.”

“De mooie omgeving is voor Groningers een reden om hier graag te willen wonen.”

Bulldozer

Volgens Glastra is zijn organisatie meer naar buiten gericht dan in het verleden. Vroeger was natuurbeheer wel eens te veel eenrichtingsverkeer, vindt hij. “In het verleden is door landschapsorganisaties te vaak natuur ontwikkeld zonder de omwonenden er voldoende bij te betrekken. Dan gingen natuurbeheerders bij wijze van spreken met een bulldozer aan de gang terwijl niemand snapte waarom. Tegenwoordig gaat dat anders. We proberen nu veel meer met de mensen en bedrijven in de omgeving samen te doen. En terecht. Het landschap is van iedereen, in ons geval van de Groningers.” Glastra wil de cultuur bij zijn organisatie laten omslaan van ‘daar gaan wij over’ naar ‘altijd beginnen bij omwonenden’. “Organisaties zoals de onze schreven vroeger een groot plan en confronteerden daar vervolgens iedereen mee. Dat doen we niet meer. Landschapsbeheer moet van onderop beginnen. Zo zijn we onlangs naar Termunterzijl geweest om te praten over natuurontwikkeling in hun streek.

Wat vind je van "Landschapsbeheer begint van onderop"?

Laat een reactie achter

Vul uw naam in