Triodos Bank gebruikt cookies om haar websites gebruiksvriendelijker te maken. Bekijk welke cookies we gebruiken in ons Privacy- en cookie statement.

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Sluiten

interview

De bodem is de huid van de aarde

Door Louise O. Fresco

Door Louise O. Fresco

Als ik uit het raam van mijn werkkamer uitkijk over onze prachtige groene campus in Wageningen, dan zie ik een glanzend glad, groen gazon. Soms onderbroken door trekkerwielsporen of door studenten gevormde olifantenpaadjes.

Mijn campusbodem bestaat uit afgezette klei, afkomstig van rivieren die hier ooit hun weg zochten, zand dat door de wind en zee werd aangevoerd en veen dat ontstond door het samendrukken van dode plantenmassa’s. Onzichtbaar liggen er schots en scheef ondoordringbare leemlagen, door elkaar gehusseld in de laatste ijstijd, toen de ijstongen tot aan de Rijn reikten. Het water van de zandige Utrechtse Heuvelrug en het Veluwemassief zoekt onnavolgbaar het laagste punt en her en der op de campus ontspringen beekjes of zijn er drassige moerasachtige gebiedjes. Niet voor niets ligt het gebouw waar ik werk aan de Droevendaalsesteeg, een gebied waar alleen droefheid te halen was voor de boeren.

Onzichtbaar verstopt onder het glanzende gras en de vrolijk gekleurde lentebloemen ligt een complex en dynamisch systeem van eeuwenoude processen die de ondergrond van de campus hebben gemaakt tot wat hij nu is.

“Als u straks naar buiten gaat, dan hoop ik dat u net iets anders naar de grond onder uw voeten kijkt.”

Louise O. Fresco

In mijn internationale carrière heb ik over de hele wereld bodems gezien en geproefd. Want een ervaren bodemkundige kan aan de smaak van een bodem vaststellen hoe deze ervoor staat. Maar ik heb vooral ook ervaren hoe bepalend een bodem is voor de cultuur in een gebied. Het ploeteren op harde grond, drassige sawa’s of onderstuivende woestijnakkers tekent een gemeenschap voor altijd. De bodem is bepalend voor hoe een samenleving zich kan ontwikkelen. ‘De bodem is de huid van de aarde’ wordt wel gezegd en net als voor onze eigen huid, moeten we er dus goed voor zorgen.

Tegelijkertijd moeten we geen mythische eigenschappen aan bodems toekennen: de tomaten uit onze kassen, gegroeid op steenwol en zorgvuldig gevoed, smaken uitzonderlijk goed. Smaakverschillen komen voort uit de gekozen tomatenrassen, uitgekiende mineralentoedieningen en een goede waterhuishouding. Dankzij de hoge productie per plant hebben we minder oppervlak nodig en blijft er meer bodem over voor andere – meer natuurlijke – functies. Een bodem is niet meer, maar ook niet minder dan een complex biologisch, fysisch-chemisch systeem en voor mij als wetenschapper vanuit dat opzicht interessant en spannend. In Wageningen UR hebben we de beste koppen bij elkaar verzameld, die, samen met andere instituten, zoals het gerenommeerde NIOO, op de armzalige landbouwgrond van de campus de kennis over onze bodems wereldwijd tot kieming en volle wasdom brengen. Kijkt u maar eens op Year of Soils. En als u straks naar buiten gaat, dan hoop ik dat u net iets anders, met meer ontzag, naar de grond onder uw voeten kijkt.

Louise Fresco

Louise O. Fresco

CV
Prof. dr. ir. Louise O. Fresco

Louise O. Fresco is honorary professor aan Wageningen University en lid van de KNAW. Tevens is zij o.a. kroonlid van de Sociaal-Economische Raad, bestuurslid van het Koninklijk Concertgebouworkest en lid van de Praemium Erasmianum Foundation.

 

Wat vind je van "De bodem is de huid van de aarde"?

Laat een reactie achter

Vul uw naam in

Upcyclen 4 jaar geleden

[…] hier de andere visie over de bodem van Louise O. […]